تنهای شب

سلام به همه دوستان گلمببخشید که بعد از یه مدت طولانی اومدم سرم شلوغ بود ممنون از همتون که نظر دادین یه دوستی تو پست قبلی گفته بود که من طمع کارم و کسی دوست نداره منو در کنار خودش داشته باشه چرا انقدر زود قضاوت می کنی من هیچ وقت طمع به هیچ چیز این دنیا نداشتم اگر می گم تنهام دلیل این نیست که هیچ کس رو نداشته باشم من دوستای زیادی دارم که اگه آنها نبودند من خیلی افسرده می شدم اما در زندگی من جای عشق خالی است تنها لایه مبهم زندگی من عشق است همین......

این رو گفتم که همه روشن بشن.

من آدم تنهایی هستم خیلی ها می گویند که تنهایی را دوست دارند وخیلی ها تنهایی را دوست ندارند آنهایی که می گویند تنهایی را دوست ندارند به خاطره این است که در آن هیچ کس به آنها اعتماد ندارد هیچ کس نمی خواهد با آنها دوست شود هیچ کس نمی خواهد با آنها درد و دل کنند خودمانی بگویم اصلا آنها را آدم حساب نمی کنند آنها تنهایی را دوست ندارند ولی مجبورند دنیا طوری است که مجبور هستند که تنها باشند و همیشه دعا میکنند که یک روزی از این تنهایی در می آیند بعضی ها میگویند که تنهایی را دوست دارند چون به آنها آرامش می دهد چون میتوانند فکر کنند آنها که تنهایی را دوست دارند می گویند که لذتی که تنهایی دارد را با هیچ لذتی عوض نخواهیم کرد هر انسانی یک چیزی دوست دارد شما چه چیزی را دوست دارید؟ دوست دارید تنها باشید و فکر کنید؟ یا با کسی که دوستش دارید فکر کنید و درد دل کنید؟

؟؟؟؟؟؟؟؟؟

روح من آزرده از توست!! ترک کن مرا که من در باغ تنهایی ببویم عطر گلهای رهایی را.

ستاره وقتی زیباست که برای تو بدرخشه

قلب وقتی زیباست که برای تو بتپه

ابر وقتی زیباست که برای تو بباره

می گفتم با خودم دیگه بریدم دیگه به آخره جاده رسیدم

نفسهای ضعیف و آخرین بود فقط غم تنها ایمان و یار بود

تمومه لحظه هام حسرت و افسوس غم و بغض و شب و سوی فانوس

تو وقتی که همه تنهام گذاشتن دلم کندن ز جا پا روش گذاشتن

تو روزایی همه دوری و دوری هزار سال خستگی عمری صبوری

روزی که حتی سایم دشمنم بود تو لحظه ای که وقت رفتنم بود

یکی پیدا شد و سر فصل و باز کرد تو اوج بی صدایی ها صدا کرد

یکی اومد که دوست داشتن می فهمید منو از اون من مرده جدا کرد

نمی خوام که بره هیچ وقت ز دستم فقط اون میدونه که خیلی خستم

همه گلدونا رو دوباره جون داد گلهای بی زبون رو باز زبون داد

تو روزهایی که وقت مردنم بود روزهای سخت حسرت خوردنم بود

تو وقتی که نفس یاری نمی کرد همش اشک و همش رنج و همش درد

یکی پیدا شد و سر فصل و بازکرد تو اوج بی صدایی ها صدا کرد

یکی اومد که دوست داشتن می فهمید منو از اون من مرده جدا کرد

مرا یاری کنید اینجا تاریک است تاریک

من در این آشفته بازار در میان این ازدحام

گیج شده ام مقصد و مقصودم کجاست

کسی مرا نمی شناسد انگار سالها است مرده ام

نمی دانم خانه ام کجا بود دستم را بگیرید

من لبه پرتگاه تنهایی گرفتار شده ام

مرا یاری کنید

به نام فریاد رس تنهایی

ای کاش خاطرات اینهمه شنیدنی و به یاد ماندنی نبود تا در غم نبودنشان اشک حسرت بریزم از بخت بدم آینه فروش شهر کورها هستم مثل زندگی روی ابرها بودنت با من محال است.

دستام رو بگیر تو دستات

وقت تنهایی و غربت

تکیه گاه خستگیم باش

توی این کویر وحشت 

تو برای رنج تنهایی من بغض نکن و باور کن که می توان قلبی شاد داشت بدون یار و با تنهایی

خاطره هر جا که میری به یاد من باش

اونوره دنیا که میری به یاد من باش

کنار هر شقایقی هر جا که دیدی عاشقی

به یاد من باش

هر جا صدایی خسته بود هر جا دلی شکسته بود

هر جا لب جاده کسی به انتظار نشسته بود

هر جا کسی نفس نداشت مهلت پیش و پس نداشت

هر جا دیدی پرنده ای خونه بجز قفس نداشت

به یاد من به یاد من به یاد من باش

ای کاش می توانستم زندگی را لمس کنم

و ای کاش می توانستم مرگ را تجربه کنم

 به او گفتم کجا می روی گفت به سمت ستاره ها

گفتم مرا هم با خود ببر گفت جایی برای تو نیست

تنها کسانی که ستاره ای در آسمان دارند می توانند بیایند

خیلی خسته ام آنقدر که می خواهم سالها بخوابم

شاید می خواهم از زندگی فرار کنم

از اینهمه ریا و تزویر و بی وفایی

سلام ببخشید که دیر به روز می کنم

ممنون از همتون که تو پست قبلی یشنهاد دادین ولی هر کاری می کنم نمیتونم شاد بنویسم واقعا نمیشه من اینجا رو درست کردم که درد و دلم رو توش بنویسم و خودمو سبک کنم واقعا احساسات درونیم رو می نویسم بازم تا آخرش بخونید این دفعه می ترسم بد و بی راه بهم بگید میدونم که هیچ اثری از شادی تو وبلاگم نیست ولی اینم یه نوعشه خدا رو چه دیدی شاید یه روزی از شادی نوشتم.

من پسرکی تنها در قصر تاریکی سکوت خود هستم تنها سرگرمی من بازی با سکوت است سکوتی که از تنهایی من بوجود آمده است. این سکوت و تنهایی تمام وجود من را در بر گرفته طوری که دیگر هم زبان من در و پنجره های این قصر تلسم شده است

آره تنهایی تنهایی و سکوت کشنده ترین سلاح برای روح و عواطف انسان هاست

تلسم تنهایی من تنها با شاه کلید عشق باز می شود..........

آنقدر در تنهایی خودم غرقم که حتی سکوت هم حظورم را حس نمی کند

بهانه وقتي زيباست كه براي غم باشه. غم وقتي زيباست كه براي اشك باشه.اشك وقتي زيباست كه براي عشق باشه. عشق وقتي زيباست كه براي تو باشه......